17:18

Afgelopen zaterdag moesten naar het Salland. Dat klinkt niet alleen ver weg, het is ver weg. In het Salland ligt Dalfsen en volgens de routeplanner moesten we naar Dalfsen. Dalfsen staat meer bekend om het handbal dan om het volleybal. Maar goed we arriveerden niet in Dalfsen, de routeplanner stuurde ons naar Oudleusen. Een klein dorpje met veel volleybal. Veel teams en met name dat “veel” nekt je. In een mooi ontmoetingscentrum vonden we een sportzaal. En eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat de zaal mooier is dan in Grolloo en Waskemeer.

Op het moment van binnenkomst, 16.35 uur, werd er druk gespeeld in de zaal. Wat direct opviel was het hoge deken gehalte bij de wisselspeelsters. In de kantine was het lekker warm, in de zaal hadden ze last van de “nieuwe energie”. M.a.w. het was er steenkoud omdat het nieuwe systeem nog niet naar wens draaide. We moesten er maar vanuit gaan dat de douches ook nog wel eens koud konden zijn. Zijn jullie Oostermoer, was de eerste vraag. Klopt. Ga dan maar even zitten want ze zijn net begonnen…..

De dames middagen lopen nog wel eens uit, ondanks dat ze twee uur per wedstrijd rekenen, bleek dat ze ook nu weer behoorlijk achter liepen. Op een gegeven moment toch maar even kijken hoe ver ze zijn met de wedstrijd, volgens 1 van onze speelsters was het 17:18. Dat leek ons vreemd, omdat ze net van veld waren gewisseld. Maar ja, een elektronisch scorebord met daarop ook de tijd, zijn we niet gewend. 17:15 was overigens de begintijd van de wedstrijd en we zaten nog steeds in alle rust in de kantine, nou in alle rust. Ook de dekentjes werden uit onze auto’s gehaald.

We slaan even een uur over. Ja, de vorige wedstrijd werd ook nog een 5 setter, soms zit het mee, nu zat het tegen. Om 18.30 konden we beginnen aan de wedstrijd, die nooit een wedstrijd is geweest. Simpel omdat ze beter waren. Alle speelsters van de tegenstander kon een goede service druk brengen en ze hadden ook een stabiele en zekere aanval. Ze strijden mee om promotie en wij gaan ze daar niet in storen, kunnen we ook niet.(misschien waren de 2 mini’s van de maand wel het hoogtepunt van de dag) Het werd 4-0 en….we zijn behoorlijk op het schema ingelopen.

Het voorstel om de volgende keer maar gewoon gas mee te nemen uit het noorden werd met enthousiasme aanvaard. Op de terugreis nog een paar keer de grote M voorbij gereden om te landen bij BertJan. Aan de Eexterweg stond de frituurpan aan en de warme snacks gingen als zoete broodjes over de toonbank. Dan word je toch nog ergens warm van. Bedankt.